Onrustige nachten, voorbereidingen en gezonde spanning!
'Je kunt in de gelegenheid komen nieuwe mensen te leren kennen. Dat zal je opbeuren, je gaat je vrolijk en gelukkig voelen. Heel goed, kies uit deze nieuwe bekenden zorgvuldig je nieuwe vrienden, zodat je vrolijk en gelukkig blijft.'
Herken je dat, dat je altijd roept dat je sterrenbeelden, horoscopen en meer van 'dat soort onzin' langs je heen laat gaan? Totdat een daghoroscoop soms erg leuk is en toepasbaar op je leven! Deze horoscoop van vandaag wilde ik even met jullie delen (ik ben weegschaal). Afgelopen zaterdag was het een mijlpaal, want over precies vier weken ga ik vertrekken. Ik moet eerlijk toegeven dat de spanning nu wel wat begint te komen. Ik ga natuurlijk niet naar India om daar zorgvuldig nieuwe vrienden te kiezen, maar nieuwe mensen ontmoeten gaat vast wel lukken. Vandaag kreeg ik nog de vraag of ik echt wel alleen ga en vooral...is dat niet eng? Ik was er serieus geen moment mee bezig, maar nu ik die vraag minstens 30 keer heb gekregen vind ik het toch wel een beetje spannend worden. Maar ik laat me niet gek maken, ik word op het vliegveld in India opgehaald door The Green Lion (partnerorganisatie van Travel Active) en naar mijn accomodatie gebracht. Daar kom ik in een vrijwilligershuis, waar ongetwijfeld meer jongeren zitten.
Momenteel loop ik stage in Verloskundigenpraktijk Almelo, hier doe ik veel spreekuren en diensten en krijg ik niet heel veel kans om na te denken of af te tellen. Het is hier zo leuk! De tijd gaat daardoor NOG sneller dan eerst en ik kan het haast niet afknipogen. Ook de mutsjes blijven nog binnenkomen. Zoals de meesten van jullie wel weten is de uiterlijke inleverdatum 1 juli 2012.. Dit is om daarna de kans te hebben om alles in dozen te doen en deze te verzenden. Helaas kan dit niet gratis via Luchtvaart zonder Grenzen, mijn verzoek is afgewezen. Maar gelukkig kan het wel gewoon via de post, dus dan gaan we dat maar gewoon doen. Friesland Campina sponsort 2 dozen van 20 kg, Michiel sponsort 20kg en de rest....daar heb ik sponsorgeld voor!
De meeste dingen zijn nu geregeld, maar het voornaamste: mijn visum is deze week klaar! Uiteraard ging dit ook weer niet zonder problemen, dit verhaal wil ik jullie niet onthouden... zoals ik al eerder had verteld, moesten er veel papieren worden ingevuld. Natuurlijk had ik de online visum-aanvraag ingevuld en uitgeprint, 2 speciale pasfoto's van de vorige lagen nog klaar, het formulier van school dat ik echt vrij heb was ondertekend en voorzien van een stempel en ik had de formulieren met 'algemene voorwaarden' ondertekend. Vorige week dinsdag 13-6 was mama ook nog vrij, dus via een mooie NS-actie een treinkaartje gekocht. Dinsdagochtend werd ik wakker met een blij gevoel, hopelijk ging het nu dan toch echt gebeuren! Met een schuin oog op de krant en in mijn hand een broodje, bedacht ik me opeens dat ik een recent bankafschrift moest meenemen. (Ik moest immers 500 euro of meer op mijn rekening hebben) Omdat ik nog maar een kleine 3 kwartier de tijd had voordat de trein zou vertrekken, startte ik de computer wat gehaast op en ging naar de site van ABN Amro. Hup, het geld stond erop, dus printen maar. DACHT IK, want zul je altijd zien..... de printer weigerde dienst. Oh ik kon wel huilen! Zelfs na 10 keer opnieuw opstarten van de printer, daarna de computer en een 'help-systeem' doorlopen had hij er geen zin in. Het was inmiddels 07:25 en de trein zou om 07:37 vertrekken. Nu wonen wij superdicht bij het station, dus gelukkig kon ik dat nog net redden. Ik bedacht me dat ik de uitdraai van afgelopen april nog wel had bewaard (van die nutteloze keer naar Den Haag toendertijd), dan moest ik die maar meenemen. Mam fietste alvast om een kaartje te kopen tot Amersfoort, de NS-actie was namelijk pas geldig vanaf 09:00. Hup, ik dus ook de fiets uit de schuur en in een moordend tempo over het industrieterrein naar het station. Aan het einde van de straat kwam ik mama weer tegen. Ohneeeee, de weg was daar afgesloten! Dus, rechtsomkeerd en via het centrum naar het station.Met onze tong op het derde knoopsgat kwamen we daar om 07:35 aan. De kaartjesautomaat werkte mee en terwijl de trein het station al binnenreed, spuugde hij het kaartje uit. Sinds het station is verbouwd moet je onder het spoor door, dus ook dat al rennende met de tassen op de rug gedaan. Pfuuuw, wat een opluchting toen we met een op hol geslagen adem in de goede trein zaten. Op dat moment belde Laurien me vanaf thuis, die had ook nog luttele pogingen ondernomen om de printer aan de gang te krijgen, maar dit was niet gelukt. Maar daar belde ze niet voor.... ik had mijn pinpas bij de computer laten liggen na het internetbankieren. Oh, dacht ik onverschillig. Mam zou het visum wel betalen en verder heb ik toch alleen mijn OV-kaart nodig.Dus, de reis zette zich voort en op Deventer hebben mam en ik haar kaartje gedateerd. In de trein van Deventer naar Amersfoort kwamen er twee conducteurs aan. Meneer en mevrouw tegenover mij lieten hun kaartje zien, mijn OV werd gescanden toen gaf mam haar kaartje. Het bleef stil en ze keek naar haar collega. Toen weer naar mam en naar mij, want ik zei dat mam met mij mee reisde met korting. 'Ja, maar het is nog geen 9:00 uur geweest en dat is een vereiste!'. Ohnee....dachten wij goed bezig te zijn door EERST nog een kaartje tot Amersfoort te kopen en daarna pas de NS-actiekaart in te laten gaan....was het NOG niet goed! Gelukkig konden ze er wel om lachen en besloot de aan komen lopende hoofdconducteur dat het voor deze keer goed was. Boete ontlopen dus! Even later zei ik tegen mam, stel nou dat ze deze bankafschriften van april niet recent genoeg vinden, wat dan? Mam dacht even na en zei: ach dan lopen we gewoon even naar een ABN Amro kantoor en dan kunnen ze vast daar wel een afschrift regelen. Totdat het besef kwam....dat ze daar wel een pinpas voor nodig hebben! En juist....die lag dus nog in Wierden. Oei....nu werd het toch wel erg spannend....!
Na een uur te hebben gewacht bij de ambassade in 'The Hague' waren we aan de beurt. Godzijdank werden alle eerste papieren zonder morren ingenomen en was de brief van school dit keer wel goed. Ik had het meisje achter de balie mijn bankafschriften nog niet gegeven. Natuurlijk vroeg ze hiernaar, dus toen ik ze gaf, keek ze heel kritisch. Waar zijn mei en juni?! Ik zo..ehhh.....die heb ik hier zo niet. Maar dit bedrag staat nu ook op mijn rekening. Ze keek me even aan, pakte haar arceerstift, kleurde de data roze en niette alles aan elkaar. 50 euro aub, u kunt daar pinnen. Als ze daar mijn hart hadden kunnen horen kloppen in mijn keel, was het haast oorverdovend geweest. Toen we tien minuten later buiten stonden, met de pinbon in onze hand kon ik eerst alleen maar zenuwachtig lachen... jemig, wat een verhaal weer. En wat een geluk dat ze ons niet weer zonder pardon hebben weggestuurd!
Goed, het is nu een weekje later en ik kan het haast niet geloven dat ze het echt geaccepteerd hebben. Zouden ze niet nog een keer bellen en dan met hun Indiaas-Engelse accent dwingend vragen waar afschrift mei en juni zijn? Vast niet
Om even terug te komen op de titel: tsja.... die onrustige nachten zullen er wel bijhoren. Normaal gesproken ben ik niet wakker te krijgen 's nachts, maar de afgelopen paar dagen zijn wel erg. Ik ben veel wakker en ik droom heftig. Over olifanten die me van hun rug gooien, aankomst in India zonder koffers en een reis die vreselijk tegenvalt. Ik kan er wel om lachen, nog maar vier weekjes guys...en ik zit in het vliegtuig!Ik kan niet wachten. Blijf me volgen, lijkt me leuk!
En dan als laatste nog....vier het leven, het is het waard!
X Marlies
Actuele stand mutsjes!
Nog 66 dagen!
Het is weer even geleden dat ik wat geschreven heb en wat mij betreft daarom tijd....voor een flinke update! Er is in de tussentijd al weer veel vooruitgang geboekt op verschillende fronten. Laat ik bij het begin beginnen....
In mijn vorige verhaal had ik het over de 'grote bedrijven' die wat voor me willen betekenen. Op het moment dat ik dat schreef, liep ik stage op de couveuseafdeling in Zwolle. Ik heb veel mailcontact gehad met de Inkoopafdeling van de Isala klinieken. Mijn eerste doel was in principe een medicijnkar over te nemen, want dat leek me wel een functioneel en leuk kado om te geven in India. Waar ik in mijn enthousiasme minder rekening mee had gehouden, is dat zo'n kar feitelijk niet in India te krijgen is. De indiase overheid is niet de makkelijkste, maar hier kom ik later nog even op terug....
De inkoop afdeling van Isala heeft wel goede contacten met stichting Medic, in Apeldoorn en zij zouden wellicht meer voor me kunnen betekenen. Zo gezegd, zo gedaan. Samen met papa ben ik op een vrije dag naar Apeldoorn gereden om deze instantie te zoeken, die volledig gerund wordt door vrijwilligers. Daar aangekomen en me gemeld te hebben, keken pap en ik onze ogen uit. Je moet het je voorstellen als een oude fabriek, een soort loods, waar tig kasten staan. Overal zijn mensen aan het werk en er klinkt gezellig gepraat. Waar het op neer komt, is dat stichting Medic (de naam zegt het al), medische spullen inzamelt en om dit door te sturen aan derdewereld landen. Zo kwamen dus ook de 'oude' spullen van het Isala daar terecht. Er was al een flink pakket voor me klaargezet, wat ik kostenloos mocht meenemen! Super! Er stond een mooie, oude, babyweegschaal, een kolfapparaat met flesjes, een automatische bloeddrukmeter met een volwassen- en een babybandje, een kinder-stethoscoop, (verblijfs)urinecatheters, infusen, infuuszakken, vliezenbrekers, hechtdraad, kraamverbanden, gazen, een stuwband en zelfs een complete 'partusset' (set met instrumentarium om een complete bevalling te doen, dus onder andere metalen klemmen, een navelstrengschaar enz).... wow.... dit had ik niet verwacht!! Bijna alle vrijwilligers die bij Medic werken, zijn gepensioneerd artsen. Er was bij de loods ook een technisch gedeelte, hier werden bijvoorbeeld ook oude operatietafels van ziekenhuizen in Nederland opgeknapt. Ik moest direct even denken aan opa Koers, hij leeft weliswaar niet meer (bijna zo lang als ik oud ben), maar hij werkte vroeger altijd bij de technische dienst. Ik weet zeker, als hij er nog was geweest, dan was dit ook iets geweest waar hij zich voor in had kunnen zetten!! Hij zou dit prachtig hebben gevonden, denk ik. De man die ons hielp was een ex-huisarts. Hij was enthousiast en hij zei dat hij ook wel een sterilisator, een houten verlosbed-bouwpakket, een vacuümpomp of een bouwpakket van een couveuse kon regelen....de kosten hiervan zijn echt ongelofelijk laag. Je snapt er helemaal niks van, maar het doel van Medic is niet om winst te maken, maar om ziekenhuizen tegemoet te komen in de derdewereld. Wat een geweldig initiatief! Maargoed, ik moest wel realistisch blijven, spullen importeren naar India is helaas eigenlijk niet mogelijk (komen we weer bij die overheid...). (zie ook: www.medicfdn.nl) Van Isalaklinieken zelf heb ik nog een mega-zak met balpennen gekregen en een doos vol met nieuwe notitieblokken, top!
Via Medic kwam ik bij het volgende uit, de stichting LVG: Luchtvaart Zonder Grenzen. Inderdaad, een zusje van! Je moet het zien als een vrijwillig hulptransport voor medicatie, goederen en hulpverleners naar derde wereldlanden. Dit alles is begonnen als Piloten Zonder Grenzen. Waar ze kunnen, proberen ze in de bestaande vluchten de loze ruimten in het vliegtuigruim op te vullen met spullen voor de landen waar ze heenvliegen. Ik heb nu een bevestiging gekregen van LVG dat zij voor mij, hun best willen doen. Zodra ik verschillende formulieren heb ingevuld en teruggestuurd, gaan ze bij de KLM proberen om een vlucht naar Mumbai aan te vragen. Als alles goed gaat, kan ik dus de spullen van Medic in een verhuisdoos (gratis) verzenden naar Mumbai. Ik vlieg zelf op luchthaven Goa, dus hoe en wanneer ik de spullen dan ophaal....geen idee...maar ik denk dat dit wel goedkomt! (www.luchtvaartzondergrenzen.nl)
Ook van mijn werkgever de Kraamvogel heb ik vandaag een mailtje gekregen dat ze mutsjes hebben laten bedrukken met het logo, deze krijg ik als een cadeautje, lief hé? Uiteraard gaan deze ook mee, samen met al die ander mutsjes! Ik blijf me verbazen over hoeveel er binnenkomt, ongekend veel. Blijf vooral kijken naar de actuele teller hier elders op de blog
Verder heb ik mijn vaccinaties nu bijna allemaal gehad, ik moet alleen nog 3 Rabiusvaccinaties. Ook de reisverzekering is geregeld, gelukkig. Toen kwam alleen het laatste nog....mijn visum! En pffff, dat kost me allemaal meer moeite dan ik had gehoopt. Ik kon mijn visumaanvraag invullen via internet en nadat je dit gedaan hebt, moet je hem uitprinten en zelf inleveren bij de ambassade. Saillant detail: deze is gevestigd in Den Haag.... dus samen met een kopie van mijn banksaldo (nee nee...ik sta niet rood lieve mensen), wat bewijzen dat ik er voor toerisme heenga (niet helemaal waar natuurlijk, sssst!) , pasfoto's van 5cm x 5cm, en een bewijs van inschrijving aan de INholland hogescholen (jeetje wat een gedoe om die te krijgen in het Engels), stonden mam en ik vol goede moed voor de deur aan de westkust van ons landje. Dit bezoekje was echter van korte duur...ze stuurden ons zonder pardon weer terug. Dit blijkt echt de Indiase mentaliteit te zijn. Je doet het zoals zij het willen en zo niet, dan heb je pech. Alles op zijn tijd.......1. Ik was te vroeg met aanvragen, je visum gaat namelijk in op het moment dat je hem krijgt en vanaf dat moment is hij 3 maand geldig. 2. Het bewijs van inschrijving was niet nodig. Ik hoefde alleen maar een brief van mijn opleiding te hebben, dat ik ECHT vakantie heb gekregen, dat ik ECHT op 14 juli vertrek en dat ik ECHT niet voor stage naar India ga. Ohja, en dit alles moet op een officieel papier, in het engels geschreven zijn, gericht zijn aan de ambassade, een handtekening bevatten van iemand van de VAG en....een stempel van school. Aarghh!!! WAT EEN GEDOE!!! Ik heb nog niks weer gehoord van school, voor het gemak heb ik de brief zelf maar geschreven. Ze hoeven hem dus alleen maar te printen, te ondertekenen en een stempel erop te zetten. Als dit niet goedkomt.... mam en ik hebben die dag maar het nuttige met het aangename gecombineerd. We zijn lekker de stad ingegaan! Den Haag is een aanrader voor de mensen die nog kleding nodig hebben voor de bruiloft van Michiel en Corien! (En voor alle anderen natuurlijk ook! )
Wat betreft mijn geniale idee om met stichting Save The Children de sloppenwijken in te gaan...helaas helaas! Dit plan is van de baan.... hoewel ze het allemaal een erg leuk idee vonden en medewerker Reinier echt zijn best voor me heeft gedaan, is het allemaal niet te regelen. Dat betekent dat ik jullie mutsen sowieso ga uitdelen in 'mijn' ziekenhuis, en dat ik op eigen houtje de sloppenwijk in Goa inga. Want ja, achter de bountystranden en het toeristische gebied, schijnen de krottenwijken niet te missen te zijn. Die mutsjes komen bij die baby's, hoe dan ook! Duimen jullie met me mee dat dit goed gaat allemaal?!
Het radiobestandje (waar ik in een interview vertel over India) is helaas nooit bij me aangekomen, dus die kan ik jullie niet laten horen.... maar ik denk dat nu wel redelijk duidelijk is wat ik ga doen en waarom! Zo niet, schroom niet om me iets te vragen.
Terwijl ik al deze dingen aan het regelen ben, vliegt de tijd. De weken afstrepen gaat steeds sneller en dat is eigenlijk wel heel erg leuk. Zoals je in de titel kunt zien, is het nu nog precies 66 dagen voor ik vertrek, ongeveer 10 weken dus. Onder het kopje 'profiel' kun je elke dag zien over hoeveel dagen ik vertrek. Ik heb ontzettend veel zin om te zien hoe de verloskunde geregeld is in het buitenland en mezelf te ontwikkelen! Leuk dat jullie 'meereizen' via hier!
Tot de volgende keer!
Dikke knuffel, Marlies
ps. Ik ben nu nog hard aan het onderhandelen met verschillende apotheken (o.a. Groningen en Wierden) om me een PEP-pakket te verstrekken. Dit is een pakket tegen een HIV-besmetting, na bijvoorbeeld een prikaccident in het ziekenhuis. Ik wil namelijk niet terugkomen met HIV of aids. Helaas werkt dit allemaal nog niet zo mee, omdat ik niet namens school ga....
Steun van grote bedrijven...
Hi there!
Heel veel mensen schieten me de laatste tijd aan, over de actie naar India. 'Wat ga je nou precies doen?' 'Je krijgt wel 500 mutsen ofzo, hoe krijg je die allemaal daar?' 'Zit er geen limiet aan?' en 'Wat gaat dat in vredesnaam kosten???'.... genoeg zaken om me mee bezig te houden inderdaad. Ik probeer zo duidelijk mogelijk te maken wat ik ga doen, maar mocht je iets niet begrijpen...schroom niet om het me te vragen!
- Allereerst heeft kraamzorgorganisatie De Kraamvogel na een berichtje van mijn kant, laten weten dat ze als hoofdkantoor druk bezig zijn met het bedrukken van babymutsjes. Natuurlijk met het logo erop, hartstikke leuk! Karin, Margriet en de andere medewerkers: Bedankt alvast!!
- Vorige week liep ik stage in de Isala Kliniek in Zwolle, ziekenhuis locatie Sophia. Hier zat ik op de couveuse-afdeling. Naast het verzorgen van de allerkleinsten onder ons, was er ook tijd om hier en daar wat met elkaar te kletsen. De verpleegkundigen raadden me aan om contact te zoeken met de Inkoop afdeling van het ziekenhuis. Er wordt namelijk momenteel een nieuw ziekenhuis gebouwd, waar natuurlijk ook nieuw materiaal inkomt. Misschien was het een idee voor mij om de oude spullen over te nemen? (Denk aan: de medicijnkar en/of verloskamerspullen). Vandaag ben ik naar het ziekenhuis toe gegaan voor een gesprek en het wachten is op een laatste akkoord. Mocht deze er zijn....dan krijg ik de spullen zonder dat ik hier het sponsorgeld voor hoef aan te spreken. Wat een geweldig cadeau van het ziekenhuis!! Nienke: heel erg bedankt voor het meedenken, ik waardeer dit erg! Het sponsorgeld wat nu al binnen is gekomen van mensen in mijn omgeving, staat natuurlijk op de Indiarekening. Het moet namelijk ook nog die kant op....
- Verder heeft Friesland Campina Cheese, de kaasfabriek in Varsseveld laten weten dat zij ook graag een bijdrage willen leveren een het goede doel. Afgezien van de vele gebreide mutsen die de collega's daar hebben gemaakt en het sponsorgeld wat is gestort, kan er dus ook nog wat gedaan worden met het sponsorgeld van FCC als bedrijf! Samen met andere medewerkers wordt er gekeken of het transport van de goederen naar India, door hun geregeld kan worden. Dhr. Groen: Bij deze een digitaal bedankje, super dat jullie meedoen als bedrijf!
Wow...van te voren had ik nooit kunnen bedenken wat voor grote vormen dit hele project gaat aannemen. Als ik na een weekje studeren in Groningen weer thuis in Wierden kom, zijn er altijd weer een bult mutsjes bijgekomen. Alle kleuren zijn inmiddels al aanwezig, top! De teller staat inmiddels hier thuis op 211!
En dan tot slot....volgende week moet ik de eerste vaccinaties laten zetten bij de GGD in Groningen. Het zijn er heel wat, heb er dan ook veel zin in..pfff...hahah! Voor de mensen die het leuk vinden om te weten, de volgende worden in armen en benen gezet:
Buiktyfus, DTP (difterie, tetanus, polio), Gele koorts, Hepatitis A + B, Rabiës (hondsdolheid), Dengue (knokkelkoorts) en TBC (tuberculose). Maaar.... zoals het nu lijkt hoef ik geen malariapillen, dat scheelt alweer
CU next time!
Marlies
ps. Doen jullie ook mee aan de mutsjespoule? Hieronder kun je even je schatting geven van de totale opbrengst mutsen. We zijn erg benieuwd wie er goed kan tellen c.q. inschatten c.q. gokken.....
Heel veel enthousiasme!!!
Hoi,
Even weer een berichtje van mijn kant. Ik ben de afgelopen dagen en weken blij verrast door het aantal enthousiaste reacties van de mensen uit mijn omgeving. Fantastisch dat iedereen inziet wat een kleine moeite het is om een mutsje aan te leveren, of hij nou gebreid of gekocht is!
Ik zat echt te genieten, hmmm....wat ga ik zelf allemaal proeven tegen die tijd? Ik kan echt niet wachten tot ik alles zelf ga beleven. Goed, de week in Tavira ging natuurlijk erg snel voorbij en met spreekwoordelijke pijn in ons hart gingen we weer in het vliegtuig terug naar de lage landen. Daar was het gelukkig geen -8 meer, maar de hemel was grauw en het regende de hele dag. Goh, wat een omschakeling zeg!Gelukkig kwamen er een hoop leuke berichten mijn kant op, waardoor dat naar de achtergrond verdween. Mam liet alle mutsjes zien die er inmiddels bij ons thuis zijn en ik was blij verrast! Wat zijn dat er al veel!! Momenteel staat de teller op 72, geweldig
Ook het Breicafé in Daarle is hard aan de slag gegaan: Gea Wessels & de andere dames... heel erg bedankt! De eerste opbrengst hier is 24 mutsjes en wat dachten jullie van alle mutsjes die nu nog op de pennen staan? Ze gaan vrolijk verder....ook het gesponsorde geld van jullie was erg welkom, dit zit al in de spaarpot!
Verder kreeg ik nog een telefoontje, 20 april gaan Gert & Heleen trouwen. Zij hadden eerst nog geen concreet goed doel voor ogen, waar de opbrengst van de kerkcollecte heen zou gaan. Totdat ze van mijn India-plannen hoorden!! Super lief dat jullie aan me hebben gedacht Gert & Heleen, het wordt vast een topdag!!!
Ook wordt in Hospice De Reggestroom te Rijssen hard gewerkt, hier komen mensen met een ongeneeslijke aandoening in de laatste maanden, weken of dagen van hun leven voor terminale zorg. De hulpverleners hebben tussen het werken door tijd gevonden om mee te breien voor India. Afgelopen week stond daar de teller op 5. Daniëlle van Groningen en alle hulpverleners bij De Reggestroom: geweldig!! Bedankt!!
En? Hebben jullie me nog op de radio gehoord? Jelly Post heeft me geïnterviewd voor RegioFM om meer bekendheid te geven aan de actie. Erg leuk Jelly, dankjewel! Zodra ik het bestandje heb gekregen (er wordt aan gewerkt), zal ik hem hierop zetten
Zo... een heel verhaal alweer! Fijn om te horen en lezen dat er zoveel mensen met me meeleven. Succes met het breien van de mutsjes en.... tot de volgende keer!
Liefs, Marlies
ps. Dames, hoe krijgen jullie het voor elkaar om 1 muts per avond te breien? Ik ben al daaagen bezig met een groen-roze-witte mutsje, maar hij wil maar niet af....Misschien het breien dan toch maar overlaten aan de experts?
Breien voor India!
Hallo lieve mensen!
India....het land van de geuren van curries en de kleuren van sari's. Een land ook met meer dan een miljard inwoners en het grootste aantal kinderen ter wereld: meer dan 375 miljoen. Van die kinderen overlijden er twee miljoen vóór hun vijfde verjaardag..... Kindersterfte komt overal in India voor, maar met name in de sloppenwijken is het een enorm probleem.
In India wonen de meeste kinderen ter wereld: 375 miljoen. Kinderen groeien op in extreme armoede. Er is geen schoon drinkwater, er is geen riolering en vuilnis ligt gewoon op straat. Veel kinderen zijn ondervoed of worden ziek en overleven dit niet. Het zijn vaak ziektes die we makkelijk kunnen voorkomen of genezen, zoals diarree, longontsteking en onderkoeling. Al met al dus dingen die redelijk makkelijk te voorkomen zijn. In India sterven 80.000 baby's binnen 24 uur na de geboorte...(Even ter info: in Nederland werden in 2010 ruim 183.000 kindjes geboren)
Na een goed idee van Hetty, hebben we -samen- besloten een actie op te zetten voor baby's in India, namelijk: mutsjes breien!! Want ik wil natuurlijk wil ik niet met lege handen aankomen in dit prachtige, maar arme land. Die kleintjes verdienen (letterlijk) een warm welkom! In India kan het 's nachts erg koud zijn en in het noorden vriest het zelfs flink! Onderkoeling bij de pasgeborenen gaat dan snel. Kun je je voorstellen dat je ter wereld komt, alles fel en licht is en ook nog eens steenkoud? We kunnen er samen voor zorgen dat de Indiase baby's niet onderkoeld raken als de nachtelijke temperaturen flink dalen!
Dan kom ik op het punt waarbij jullie me misschien kunnen helpen! Benjij diegene óf ken jij iemand die ook wel wat wil doen voor de arme medemens, maar daarvoor niet speciaal naar India wil vliegen? No problem! Ik doe dat voor je en neem alle mutsjes mee! Het patroon is bekend en relatief simpel! Uit 1 bolletje wol kunnen ongeveer 2 lekkere, warme mutsjes gehaald worden. Kijk gerust even bij de foto's voor het patroon en de uitleg, samen met een foto van een moeder in india samen met haar 2 maand oude dochtertje en een gebreid mutsje. (Bron: Save the Children).
Het lijkt me een geweldig doel als we met zijn allen flink wat mutsjes kunnen breien, uiteraard houd ik jullie op de hoogte van de tussenstand
Wil of kun je niet breien, maar vind je het wel leuk om me gewoon te sponsoren? Dat kan natuurlijk ook altijd! Het bankrekeningnummer is 44.22.37.464 t.n.v. M.E. Koers te Wierden.
Ik probeer momenteel via Travel Active contact te krijgen met mijn partnerorganisatie in India en daarmee ook het ziekenhuis. Want met het -overige- gesponsorde geld wil ik graag iets extra's achterlaten. Op wat andere foto's heb ik gezien dat er bijvoorbeeld geen dichte (medicijn)karren in het ziekenhuis zijn. Wat zou het tof zijn als we hiervoor ook wat geld bij elkaar kunnen krijgen! TOCH?
Zeggen jullie het voort ;) ? Alvast bedankt voor jullie hulp!
xxx Marlies
ps. Over een tijdje komt er ook een taartenactie aan voor India....
pps. Zie hier het geweldige resultaat van Save The Children: http://www.youtube.com/watch?v=uU7-P5imzbU
Tickets geboekt!
Hoi,
Na vuurwerk in de straat en 's nachts een gezellig feestje met wat alcoholische versnaperingen in een café in Wierdenwas 2011 alweer voorbij en gingen we met zijn allen vol goede moed 2012 in! Met mijn lieve familie en vriendinnetjes hebben we geproost op het komende jaar!Het wordt een bijzonder jaar: Michiel en Corien gaan trouwen, pap begint aan zijn nieuwe baan, Mariëlle begint aan haar specialisatie en ik ga een tijd in India zitten!
Op 29 januari gingen pap, mam en ik in de auto richting Venray, want hier zit het hoofdkantoor van Travel Active. Dit is de organisatie waarmee ik naar India ga, de site is zeker leuk om een keer te bekijken (www.travelactive.nl). Het gesprek met één van de mensen van de Vrijwilligerswerkafdeling verliep goed, er was een ruime week nadat ik mijn CV had ingestuurd al gereageerd door een ziekenhuis in Goa! Ze zijn geinteresseerd in mij en ik mag daar komen 'werken'. Het ziekenhuis heet dus JMJ Hospital en het ligt aan de westkust van India. Goa is (gelukkig?) niet het armste deel van India, het is een Portugese deelstaat en er is veel toerisme. Door het lange bountystrand en de leuke bezienswaardigheden komen er veel jongeren op af. Ik zeg: nieuwe bestemming voor de kikkers in 2013? :-) Ik ging akkoord met de voorwaarden en... het was officieel. Nu beginnen met tickets boeken!
Op 1 januari 2012 was ik 's avonds even aan het snuffelen op de sites van luchtvaartmaatschappijen, wat kost zo'n ticket nou precies? Is het realistisch om met mijn budget rechtstreeks te vliegen en zo ja hoelang doe ik er dan over? Al snel kwam ik prijzen tegen waar menig mens een hartverzakking van zou krijgen. Alhoewel ik graag voor de KLM zou kiezen (hulde aan de mannelijke piloten in blauwe pakken..), heb ik toch besloten om niet rechtstreeks te vliegen. Dit geintje kost dan namelijk mínstens zo'n €1700 euro retour.
Gelukkig kan je ook met Lufthansa en Air India vliegen. Ik heb dus op de eerste dag van het nieuwe jaar goedkoop een retourvlucht kunnen boeken, hi-ha-hulde hoort erbij voor ruim de helft van de prijs! Over de piloten kan ik nog niks zeggen, wordt vervolgd..
Voor de mensen die het leuk vinden om te weten wanneer ik vlieg:
Vertrek zaterdag 14 juli 2012 om 14.45 vanaf Schiphol. Aankomst in Goa zondag 15 juli om 21:15 (vast geen lange vlucht, pff... haha)
Vertrek vanuit India: Vrijdag 24 augustus om 07.00. Aankomst op Schiphol diezelfde dag 's avonds om 22:10.
---Het tijdverschil in India is 4,5 uur later dan in Nederland.----
Internationale vliegafstand van Amsterdam naar Delhi is 7051 km, duur: 9.45 uur. (dit is de zuivere vliegafstand. Ik moet eerst nog via Frankfurt, en daarna vanuit Delhi naar Goa).
Op naar de volgende update :-)
x Marlies
