'Je kunt in de gelegenheid komen nieuwe mensen te leren kennen. Dat zal je opbeuren, je gaat je vrolijk en gelukkig voelen. Heel goed, kies uit deze nieuwe bekenden zorgvuldig je nieuwe vrienden, zodat je vrolijk en gelukkig blijft.'

Herken je dat, dat je altijd roept dat je sterrenbeelden, horoscopen en meer van 'dat soort onzin' langs je heen laat gaan? Totdat een daghoroscoop soms erg leuk is en toepasbaar op je leven! Deze horoscoop van vandaag wilde ik even met jullie delen (ik ben weegschaal). Afgelopen zaterdag was het een mijlpaal, want over precies vier weken ga ik vertrekken. Ik moet eerlijk toegeven dat de spanning nu wel wat begint te komen. Ik ga natuurlijk niet naar India om daar zorgvuldig nieuwe vrienden te kiezen, maar nieuwe mensen ontmoeten gaat vast wel lukken. Vandaag kreeg ik nog de vraag of ik echt wel alleen ga en vooral...is dat niet eng? Ik was er serieus geen moment mee bezig, maar nu ik die vraag minstens 30 keer heb gekregen vind ik het toch wel een beetje spannend worden. Maar ik laat me niet gek maken, ik word op het vliegveld in India opgehaald door The Green Lion (partnerorganisatie van Travel Active) en naar mijn accomodatie gebracht. Daar kom ik in een vrijwilligershuis, waar ongetwijfeld meer jongeren zitten.

Momenteel loop ik stage in Verloskundigenpraktijk Almelo, hier doe ik veel spreekuren en diensten en krijg ik niet heel veel kans om na te denken of af te tellen. Het is hier zo leuk! De tijd gaat daardoor NOG sneller dan eerst en ik kan het haast niet afknipogen. Ook de mutsjes blijven nog binnenkomen. Zoals de meesten van jullie wel weten is de uiterlijke inleverdatum 1 juli 2012.. Dit is om daarna de kans te hebben om alles in dozen te doen en deze te verzenden. Helaas kan dit niet gratis via Luchtvaart zonder Grenzen, mijn verzoek is afgewezen. Maar gelukkig kan het wel gewoon via de post, dus dan gaan we dat maar gewoon doen. Friesland Campina sponsort 2 dozen van 20 kg, Michiel sponsort 20kg en de rest....daar heb ik sponsorgeld voor!

De meeste dingen zijn nu geregeld, maar het voornaamste: mijn visum is deze week klaar! Uiteraard ging dit ook weer niet zonder problemen, dit verhaal wil ik jullie niet onthouden... zoals ik al eerder had verteld, moesten er veel papieren worden ingevuld. Natuurlijk had ik de online visum-aanvraag ingevuld en uitgeprint, 2 speciale pasfoto's van de vorige lagen nog klaar, het formulier van school dat ik echt vrij heb was ondertekend en voorzien van een stempel en ik had de formulieren met 'algemene voorwaarden' ondertekend. Vorige week dinsdag 13-6 was mama ook nog vrij, dus via een mooie NS-actie een treinkaartje gekocht. Dinsdagochtend werd ik wakker met een blij gevoel, hopelijk ging het nu dan toch echt gebeuren! Met een schuin oog op de krant en in mijn hand een broodje, bedacht ik me opeens dat ik een recent bankafschrift moest meenemen. (Ik moest immers 500 euro of meer op mijn rekening hebben) Omdat ik nog maar een kleine 3 kwartier de tijd had voordat de trein zou vertrekken, startte ik de computer wat gehaast op en ging naar de site van ABN Amro. Hup, het geld stond erop, dus printen maar. DACHT IK, want zul je altijd zien..... de printer weigerde dienst. Oh ik kon wel huilen! Zelfs na 10 keer opnieuw opstarten van de printer, daarna de computer en een 'help-systeem' doorlopen had hij er geen zin in. Het was inmiddels 07:25 en de trein zou om 07:37 vertrekken. Nu wonen wij superdicht bij het station, dus gelukkig kon ik dat nog net redden. Ik bedacht me dat ik de uitdraai van afgelopen april nog wel had bewaard (van die nutteloze keer naar Den Haag toendertijd), dan moest ik die maar meenemen. Mam fietste alvast om een kaartje te kopen tot Amersfoort, de NS-actie was namelijk pas geldig vanaf 09:00. Hup, ik dus ook de fiets uit de schuur en in een moordend tempo over het industrieterrein naar het station. Aan het einde van de straat kwam ik mama weer tegen. Ohneeeee, de weg was daar afgesloten! Dus, rechtsomkeerd en via het centrum naar het station.Met onze tong op het derde knoopsgat kwamen we daar om 07:35 aan. De kaartjesautomaat werkte mee en terwijl de trein het station al binnenreed, spuugde hij het kaartje uit. Sinds het station is verbouwd moet je onder het spoor door, dus ook dat al rennende met de tassen op de rug gedaan. Pfuuuw, wat een opluchting toen we met een op hol geslagen adem in de goede trein zaten. Op dat moment belde Laurien me vanaf thuis, die had ook nog luttele pogingen ondernomen om de printer aan de gang te krijgen, maar dit was niet gelukt. Maar daar belde ze niet voor.... ik had mijn pinpas bij de computer laten liggen na het internetbankieren. Oh, dacht ik onverschillig. Mam zou het visum wel betalen en verder heb ik toch alleen mijn OV-kaart nodig.Dus, de reis zette zich voort en op Deventer hebben mam en ik haar kaartje gedateerd. In de trein van Deventer naar Amersfoort kwamen er twee conducteurs aan. Meneer en mevrouw tegenover mij lieten hun kaartje zien, mijn OV werd gescanden toen gaf mam haar kaartje. Het bleef stil en ze keek naar haar collega. Toen weer naar mam en naar mij, want ik zei dat mam met mij mee reisde met korting. 'Ja, maar het is nog geen 9:00 uur geweest en dat is een vereiste!'. Ohnee....dachten wij goed bezig te zijn door EERST nog een kaartje tot Amersfoort te kopen en daarna pas de NS-actiekaart in te laten gaan....was het NOG niet goed! Gelukkig konden ze er wel om lachen en besloot de aan komen lopende hoofdconducteur dat het voor deze keer goed was. Boete ontlopen dus! Even later zei ik tegen mam, stel nou dat ze deze bankafschriften van april niet recent genoeg vinden, wat dan? Mam dacht even na en zei: ach dan lopen we gewoon even naar een ABN Amro kantoor en dan kunnen ze vast daar wel een afschrift regelen. Totdat het besef kwam....dat ze daar wel een pinpas voor nodig hebben! En juist....die lag dus nog in Wierden. Oei....nu werd het toch wel erg spannend....!

Na een uur te hebben gewacht bij de ambassade in 'The Hague' waren we aan de beurt. Godzijdank werden alle eerste papieren zonder morren ingenomen en was de brief van school dit keer wel goed. Ik had het meisje achter de balie mijn bankafschriften nog niet gegeven. Natuurlijk vroeg ze hiernaar, dus toen ik ze gaf, keek ze heel kritisch. Waar zijn mei en juni?! Ik zo..ehhh.....die heb ik hier zo niet. Maar dit bedrag staat nu ook op mijn rekening. Ze keek me even aan, pakte haar arceerstift, kleurde de data roze en niette alles aan elkaar. 50 euro aub, u kunt daar pinnen. Als ze daar mijn hart hadden kunnen horen kloppen in mijn keel, was het haast oorverdovend geweest. Toen we tien minuten later buiten stonden, met de pinbon in onze hand kon ik eerst alleen maar zenuwachtig lachen... jemig, wat een verhaal weer. En wat een geluk dat ze ons niet weer zonder pardon hebben weggestuurd!

Goed, het is nu een weekje later en ik kan het haast niet geloven dat ze het echt geaccepteerd hebben. Zouden ze niet nog een keer bellen en dan met hun Indiaas-Engelse accent dwingend vragen waar afschrift mei en juni zijn? Vast niet

Om even terug te komen op de titel: tsja.... die onrustige nachten zullen er wel bijhoren. Normaal gesproken ben ik niet wakker te krijgen 's nachts, maar de afgelopen paar dagen zijn wel erg. Ik ben veel wakker en ik droom heftig. Over olifanten die me van hun rug gooien, aankomst in India zonder koffers en een reis die vreselijk tegenvalt. Ik kan er wel om lachen, nog maar vier weekjes guys...en ik zit in het vliegtuig!Ik kan niet wachten. Blijf me volgen, lijkt me leuk!

En dan als laatste nog....vier het leven, het is het waard!

X Marlies