Het is weer even geleden dat ik wat geschreven heb en wat mij betreft daarom tijd....voor een flinke update! Er is in de tussentijd al weer veel vooruitgang geboekt op verschillende fronten. Laat ik bij het begin beginnen....

In mijn vorige verhaal had ik het over de 'grote bedrijven' die wat voor me willen betekenen. Op het moment dat ik dat schreef, liep ik stage op de couveuseafdeling in Zwolle. Ik heb veel mailcontact gehad met de Inkoopafdeling van de Isala klinieken. Mijn eerste doel was in principe een medicijnkar over te nemen, want dat leek me wel een functioneel en leuk kado om te geven in India. Waar ik in mijn enthousiasme minder rekening mee had gehouden, is dat zo'n kar feitelijk niet in India te krijgen is. De indiase overheid is niet de makkelijkste, maar hier kom ik later nog even op terug....

De inkoop afdeling van Isala heeft wel goede contacten met stichting Medic, in Apeldoorn en zij zouden wellicht meer voor me kunnen betekenen. Zo gezegd, zo gedaan. Samen met papa ben ik op een vrije dag naar Apeldoorn gereden om deze instantie te zoeken, die volledig gerund wordt door vrijwilligers. Daar aangekomen en me gemeld te hebben, keken pap en ik onze ogen uit. Je moet het je voorstellen als een oude fabriek, een soort loods, waar tig kasten staan. Overal zijn mensen aan het werk en er klinkt gezellig gepraat. Waar het op neer komt, is dat stichting Medic (de naam zegt het al), medische spullen inzamelt en om dit door te sturen aan derdewereld landen. Zo kwamen dus ook de 'oude' spullen van het Isala daar terecht. Er was al een flink pakket voor me klaargezet, wat ik kostenloos mocht meenemen! Super! Er stond een mooie, oude, babyweegschaal, een kolfapparaat met flesjes, een automatische bloeddrukmeter met een volwassen- en een babybandje, een kinder-stethoscoop, (verblijfs)urinecatheters, infusen, infuuszakken, vliezenbrekers, hechtdraad, kraamverbanden, gazen, een stuwband en zelfs een complete 'partusset' (set met instrumentarium om een complete bevalling te doen, dus onder andere metalen klemmen, een navelstrengschaar enz).... wow.... dit had ik niet verwacht!! Bijna alle vrijwilligers die bij Medic werken, zijn gepensioneerd artsen. Er was bij de loods ook een technisch gedeelte, hier werden bijvoorbeeld ook oude operatietafels van ziekenhuizen in Nederland opgeknapt. Ik moest direct even denken aan opa Koers, hij leeft weliswaar niet meer (bijna zo lang als ik oud ben), maar hij werkte vroeger altijd bij de technische dienst. Ik weet zeker, als hij er nog was geweest, dan was dit ook iets geweest waar hij zich voor in had kunnen zetten!! Hij zou dit prachtig hebben gevonden, denk ik. De man die ons hielp was een ex-huisarts. Hij was enthousiast en hij zei dat hij ook wel een sterilisator, een houten verlosbed-bouwpakket, een vacuümpomp of een bouwpakket van een couveuse kon regelen....de kosten hiervan zijn echt ongelofelijk laag. Je snapt er helemaal niks van, maar het doel van Medic is niet om winst te maken, maar om ziekenhuizen tegemoet te komen in de derdewereld. Wat een geweldig initiatief! Maargoed, ik moest wel realistisch blijven, spullen importeren naar India is helaas eigenlijk niet mogelijk (komen we weer bij die overheid...). (zie ook: www.medicfdn.nl) Van Isalaklinieken zelf heb ik nog een mega-zak met balpennen gekregen en een doos vol met nieuwe notitieblokken, top!

Via Medic kwam ik bij het volgende uit, de stichting LVG: Luchtvaart Zonder Grenzen. Inderdaad, een zusje van! Je moet het zien als een vrijwillig hulptransport voor medicatie, goederen en hulpverleners naar derde wereldlanden. Dit alles is begonnen als Piloten Zonder Grenzen. Waar ze kunnen, proberen ze in de bestaande vluchten de loze ruimten in het vliegtuigruim op te vullen met spullen voor de landen waar ze heenvliegen. Ik heb nu een bevestiging gekregen van LVG dat zij voor mij, hun best willen doen. Zodra ik verschillende formulieren heb ingevuld en teruggestuurd, gaan ze bij de KLM proberen om een vlucht naar Mumbai aan te vragen. Als alles goed gaat, kan ik dus de spullen van Medic in een verhuisdoos (gratis) verzenden naar Mumbai. Ik vlieg zelf op luchthaven Goa, dus hoe en wanneer ik de spullen dan ophaal....geen idee...maar ik denk dat dit wel goedkomt! (www.luchtvaartzondergrenzen.nl)

Ook van mijn werkgever de Kraamvogel heb ik vandaag een mailtje gekregen dat ze mutsjes hebben laten bedrukken met het logo, deze krijg ik als een cadeautje, lief hé? Uiteraard gaan deze ook mee, samen met al die ander mutsjes! Ik blijf me verbazen over hoeveel er binnenkomt, ongekend veel. Blijf vooral kijken naar de actuele teller hier elders op de blog

Verder heb ik mijn vaccinaties nu bijna allemaal gehad, ik moet alleen nog 3 Rabiusvaccinaties. Ook de reisverzekering is geregeld, gelukkig. Toen kwam alleen het laatste nog....mijn visum! En pffff, dat kost me allemaal meer moeite dan ik had gehoopt. Ik kon mijn visumaanvraag invullen via internet en nadat je dit gedaan hebt, moet je hem uitprinten en zelf inleveren bij de ambassade. Saillant detail: deze is gevestigd in Den Haag.... dus samen met een kopie van mijn banksaldo (nee nee...ik sta niet rood lieve mensen), wat bewijzen dat ik er voor toerisme heenga (niet helemaal waar natuurlijk, sssst!) , pasfoto's van 5cm x 5cm, en een bewijs van inschrijving aan de INholland hogescholen (jeetje wat een gedoe om die te krijgen in het Engels), stonden mam en ik vol goede moed voor de deur aan de westkust van ons landje. Dit bezoekje was echter van korte duur...ze stuurden ons zonder pardon weer terug. Dit blijkt echt de Indiase mentaliteit te zijn. Je doet het zoals zij het willen en zo niet, dan heb je pech. Alles op zijn tijd.......1. Ik was te vroeg met aanvragen, je visum gaat namelijk in op het moment dat je hem krijgt en vanaf dat moment is hij 3 maand geldig. 2. Het bewijs van inschrijving was niet nodig. Ik hoefde alleen maar een brief van mijn opleiding te hebben, dat ik ECHT vakantie heb gekregen, dat ik ECHT op 14 juli vertrek en dat ik ECHT niet voor stage naar India ga. Ohja, en dit alles moet op een officieel papier, in het engels geschreven zijn, gericht zijn aan de ambassade, een handtekening bevatten van iemand van de VAG en....een stempel van school. Aarghh!!! WAT EEN GEDOE!!! Ik heb nog niks weer gehoord van school, voor het gemak heb ik de brief zelf maar geschreven. Ze hoeven hem dus alleen maar te printen, te ondertekenen en een stempel erop te zetten. Als dit niet goedkomt.... mam en ik hebben die dag maar het nuttige met het aangename gecombineerd. We zijn lekker de stad ingegaan! Den Haag is een aanrader voor de mensen die nog kleding nodig hebben voor de bruiloft van Michiel en Corien! (En voor alle anderen natuurlijk ook! )

Wat betreft mijn geniale idee om met stichting Save The Children de sloppenwijken in te gaan...helaas helaas! Dit plan is van de baan.... hoewel ze het allemaal een erg leuk idee vonden en medewerker Reinier echt zijn best voor me heeft gedaan, is het allemaal niet te regelen. Dat betekent dat ik jullie mutsen sowieso ga uitdelen in 'mijn' ziekenhuis, en dat ik op eigen houtje de sloppenwijk in Goa inga. Want ja, achter de bountystranden en het toeristische gebied, schijnen de krottenwijken niet te missen te zijn. Die mutsjes komen bij die baby's, hoe dan ook! Duimen jullie met me mee dat dit goed gaat allemaal?!

Het radiobestandje (waar ik in een interview vertel over India) is helaas nooit bij me aangekomen, dus die kan ik jullie niet laten horen.... maar ik denk dat nu wel redelijk duidelijk is wat ik ga doen en waarom! Zo niet, schroom niet om me iets te vragen.

Terwijl ik al deze dingen aan het regelen ben, vliegt de tijd. De weken afstrepen gaat steeds sneller en dat is eigenlijk wel heel erg leuk. Zoals je in de titel kunt zien, is het nu nog precies 66 dagen voor ik vertrek, ongeveer 10 weken dus. Onder het kopje 'profiel' kun je elke dag zien over hoeveel dagen ik vertrek. Ik heb ontzettend veel zin om te zien hoe de verloskunde geregeld is in het buitenland en mezelf te ontwikkelen! Leuk dat jullie 'meereizen' via hier!

Tot de volgende keer!

Dikke knuffel, Marlies

ps. Ik ben nu nog hard aan het onderhandelen met verschillende apotheken (o.a. Groningen en Wierden) om me een PEP-pakket te verstrekken. Dit is een pakket tegen een HIV-besmetting, na bijvoorbeeld een prikaccident in het ziekenhuis. Ik wil namelijk niet terugkomen met HIV of aids. Helaas werkt dit allemaal nog niet zo mee, omdat ik niet namens school ga....